สนใจจะเล่นดนตรีอะไรซักอย่างไหม เสียงผ่านมาทางครูสุวิภา ถึงตัว อีกา อีกา นึกคิดเล็กน้อย มีดนตรีอะไรบ้างครับ เป็นดนตรีไทย ๆ นะค่ะ ขลุ่ย จะเข้ ระนาด ซออู้ ซอด้วง และอีกหลายอย่าง เป็นต้น อีกา ต้องแปลกใจ โรงเรียนขนาดเล็กที่ห่างไกลจากตัวเมือง จะมีเครื่องไม้เครื่องมือเช่นนี้มาได้อย่างไร ส่วนคอมพิวเตอร์ ไม่ต้องกล่าวพูดถึงว่าเคยเห็นบ้างหรือไม่ และไม่ต้องวาดฝันจะได้ลูบจับหรือเปล่า อีกา งง ๆ กับสิ่งแปลกใหม่ของโรงเรียน ตามคำกล่าวเชิญชวนของครูสุวิภา สัปดาห์ที่ผ่านมา พอดี ว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของประจำจังหวัดนี้ ได้บริจาคมา ครูเห็นว่า อีกา น่าจะสนใจ ครูสุวิภา รู้ดีว่า อีกา เป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้งกลางพงกลางหญ้า โดยแม่บุญยังเก็บมาชุบเลี้ยง ป้อนน้ำป้อนข้าว ส่วนใหญ่เด็กเหล่านี้จะมีบาดแผลกลางใจที่ลึก ๆ ยากจะเยียวยา แม้นอาการนิสัยที่การแสดงออกของอีกา ไม่เป็นที่ระรานเกรี้ยวกราดต่อเพื่อน ๆ และครู ก็ตาม
อีกา นึกย้อนหลังไปสองปีก่อน คราวไปทำบุญเดือนสิบที่วัด มีขอทานเป่าขลุ่ยเสนาะหูเสียเหลือเกิน อีกา ได้แต่ยืนมองขอทานอายุมากกว่าแม่บุญยัง เนื้อตัวผอมสูง แต่ไม่มีกลิ่นโสโครกขี้ไคล ตัวสะอาดสะอ้าน อีกาไม่มีเงินจะมอบให้เพื่อเป็นรางวัลแห่งเสียงขลุ่ยที่จับจิตจับใจ อีกาทำได้เพียงแต่ เก็บดอกไม้ที่ขึ้นตามยะถากรรม เก็บรวมรวมได้ หนึ่งช่อกำมือ แล้วเอามาใส่กระป๋องที่วางอยู่หน้าชายผู้นั้น ชายขอทานไม่ได้หยุดเป่าขลุ่ยแต่อย่างใด ยังเป่าไปเรื่อย ๆ เหมือนมองไม่เห็นว่า ใครเดินผ่านไปบ้าง ใครจะใส่เงินลงกระป๋องบ้าง หรือแม้กระทั่งคงไม่สนใจว่า ใครจะเอาเงินใส่กระป๋อง สองบาท แต่หยิบเงินทอนไป สิบบาท เสียงเพลงของขลุ่ย กระทบหูโสตประสาทของอีกา จนเคลิ้มหวาน ไม่นานนักเสียงเพลงก็หยุดลง
ขอบใจนะ หนูชื่ออะไรหรือ อีกาครับ ชายผอมสูงไม่ได้รังเกียจสีผิวของอีกา เลยแม้แต่น้อย พูดจาด้วยความโอบอ้อมอารี และลึกซึ้งในน้ำใจของอีกา ที่ได้มอบดอกไม้อันล้ำค่า ผมไม่มีเงินนะครับ ลุง ชายขอทานได้แต่ยิ้ม และเข้าใจดีว่า อีกากำลังจะบอกอะไร ชายขอทานจึงเอาเงินในกระป๋องออกมานับได้ 48 บาท และยื่นเงินให้อีกา ไป สิบบาท ผมรับไม่ได้หรอกครับลุง ผมคิดว่า ลุงลำบาก จำเป็นต้องใช้เงิน ลุงเก็บไว้ใช้จ่ายในสิ่งที่จำเป็นเถอะครับ แม้ผมไม่มีเงินติดตัวมาเลย แต่ผมมีแม่บุญยังป้อนผักป้อนข้าวอิ่มท้องทุก ๆ มื้อ แม้ผมจะผอมไม่มีเนื้อไม่มีหนัง แต่หมอและพยาบาลที่มาตรวจสุขภาพของนักเรียน เขาชมผมนะครับว่า แข็งแรงกว่าใคร ๆ ไม่มีโรคภัยอะไรเลย ทั้งปีทั้งชาติ ผมไม่รู้จักรสชาติไข้หวัดเลยครับ
รอลุงอยู่ตรงนี้นะ ไม่นานนัก ชายที่แปลกหน้า ไม่รู้จักกันมาก่อน และเพิ่งจะเจอเป็นครั้งแรก สองมือถือไอศครีมมา สองถ้วย ลุงกินคนเดียวไม่หมดหรอก ลุงขอให้หนูช่วยกินเป็นเพื่อนลุงหน่อยได้ไหม อีกา รีรอเล็กน้อย ไอศครีมกำลังเริ่มละลาย แววตามองอย่างโหยหา เพราะโอกาสน้อยครั้ง ที่อีกา จะได้ลิ้มลอง เอาเถอะลุงตั้งใจซื้อมาให้ สองมือพนมขอบคุณครับลุง สอง ลุงและเด็กชายแปลกหน้า สำหรับลุง แต่ไม่แปลกใจเมื่อคนทั้งสองได้พูดคุยกันอย่างถูกคอ ลุงชอบเป่าขลุ่ย มาตั้งแต่เด็ก ๆ พ่อของลุงก็ชอบเป่าขลุ่ย พ่อของลุงจึงมอบมรดกชิ้นเดียวที่พ่อของลุงมี คือวิชาเป่าขลุ่ย
การเป่าขลุ่ยที่ดี อย่าคิดแค่เอาลมทางปากเป่าให้มีเสียงที่แตกต่างลำดับชั้นกันไปแค่นี้เป็นพอ แบบนี้ถือว่าเป็นการเป่าขลุ่ยแบบฉาบฉวย เป่าแบบนี้เป็นการพ่นลมเข้าไปในขลุ่ยเท่านั้น ไม่ใช่เป่าขลุ่ย เป่าขลุ่ยที่ดี ต้องเอาใจเป่าเข้าไปในขลุ่ย และนิ้วแต่ละนิ้ว สิบนิ้ว ต้องเคลื่อนไหวแบบสายน้ำไหล จึงจะเรียกว่าเป่าขลุ่ย สนใจเป่าไหม อีกา ส่ายหัว เพราะมึนงงกับคำพูดของชายขอทานอย่างยิ่ง แต่อย่างน้อย อีกา ได้ยินได้ฟัง ไม่แตกต่าง คำว่า แม่ ที่แม่บุญยังเคยพร่ำสอน จนได้คำแรกว่า แม่ โดยขณะนั้นไม่เข้าใจลึกซึ้งในคำว่าแม่เป็นอย่างไร คุยกันนานแค่ไหน จนมีเสียงเรียก อีกา อีกา ไม่ใช่ใครอื่นไกล แม่บุญยัง อีกา หยุดการสนทนาระหว่าง ชายแปลกหน้าแต่ไม่แปลกใจ ชั่วขณะ และขอตัวไปหาแม่บุญยัง
เป่าขลุ่ยที่ดี ต้องเอาใจเป่าเข้าไปในขลุ่ย และนิ้วแต่ละนิ้ว สิบนิ้ว ต้องเคลื่อนไหวแบบสายน้ำไหล ประโยคนี้ได้ผ่านโสตประสาทหูเพื่อพักรอให้ อีกา ขบคิดโดยไม่รู้ตัวว่า แท้ที่จริงความหมายรหัสลับมันคืออะไรกันแน่ แม้มาวัดทุก ๆ ครั้ง อีกา พยายามมองหา ชายขอทาน เพื่อพูดคุย แต่อีกาก็ต้องผิดหวังอยู่ร่ำไป แม้เป็นเดือนเป็นปี ก็ไม่มีวี่แววจะเห็นชายขอทานนั้นอีกเลย
ขลุ่ยแล้วกันครับครู ดีจ่ะ ครูจะจับจองขลุ่ยไว้ให้ อีกา แล้วกันนะ ครับคุณครู ครูจะเขียนชื่อแปะไว้ แถมเอากาวตราช้างสำทับอีกทีดีไหม อีกายิ้มฟันขาว ไม่ใช่อีกาดีใจจะได้ขลุ่ย แต่ปลื้มปิติที่ครูสุวิภา เอาใจใส่เอ็นดู
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น