พ่อครับ แม่ครับ อะไรหรือลูก พ่อชื่ออะไรครับ แม่ชื่ออะไรครับ ถ้าหนูเติบใหญ่ หนูจะได้ตอบแทนทดแทนคุณที่ พ่อ แม่ ทำให้หนูลืมตาดูโลกได้ครับ พ่อครับ พ่อครับ พ่อครับ แม่ครับ แม่ครับ แม่ครับ แม่บุญยังรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร ได้แต่เพียงโอบกอดและลูบหลังให้อีกา ทุก ๆ คืนที่อีกาละเมอ พร่ำเพ้อ แถมด้วยน้ำลายยืดของอีกา พอมีกลิ่นเหม็น ๆ
แม่ครับ เมื่อคืนหนูฝันถึง พ่อ แม่ ที่ให้กำเนิดหนูมาครับแม่ หนูมีความรู้สึกว่า หนูเคยเจอพ่อ แม่ หนูมาแล้ว หนูมีความรู้สึกเช่นนั้น และหนูเชื่อว่า หนูได้พูดคุยกันอย่างสนิทมาก่อน และ พ่อ แม่ หนูรู้ด้วยว่า หนูอยู่ที่ไหน อย่างไร แต่เขาไม่ยอมมาหาหนู ไม่ยอมเปิดเผยตัว แม่บุญยังได้แต่โอบกอดและ ปลอบโยนอีกาอย่างเคย ลูกเอ๋ย โลกของเรา ชีวิตของเรา บางครั้งมันดูเหมือนสลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนยากจะเข้าใจ แต่ถ้าใจปลูกแน่นด้วยธรรมประจำใจ ก็จะเข้าใจว่า โลกนี้มีเรื่องง่าย ๆ เข้าใจได้แบบง่าย ๆ โดยไม่ต้องใส่สูตร บวก ลบ คูณ หาร ให้เมื่อยสมอง
อนาคตข้างหน้า แม่คิดว่า หนูจะได้เจอ พ่อ แม่ หนูไหมครับ ยากจะเดานะลูก มันเกิดอะไรได้สารพัดที่จะเกิดขึ้นได้ บางครั้งเราคาดหวังว่าจะเกิด แต่ก็ไม่เกิด แต่ถ้าคาดหวังไม่เกิด มันก็เกิดขึ้นได้ แต่ถ้าฝึกสมาธิขั้นสูงขึ้นไประดับหนึ่ง ซึ่งจะวัดเป็นตัวเลขไม่ได้ หรือจะบอกว่า ระดับชั้นประถมชั้นที่เท่าใด หรือ มัธยม หรือมหาวิทยาลัย ชั้นใด ปีใด แต่จะล่วงรู้อนาคตได้ หรือครับแม่ ใช่จ่ะ
อีกา ได้แต่มองฟ้า มองดิน มองรอบ ๆ เหมือนโลกนี้มันอ้างว้างสุดกำลัง เหมือนความมืดมาบดบังแสงดวงอาทิตย์ไม่ให้สาดส่องแสง แม่ครับ ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่ออะไรหรือครับแม่ แม่ได้แต่มองแววตาลูก แม่บุญยังรับรู้ได้ดีว่า อีกา ลูกสุดที่รักมีความรู้สึกก้นลึกของหัวใจเป็นอย่างไร แม้แม่บุญยังจะเอาความรักที่มีทั้งชีวิตมอบให้ อีกา ทั้งหมดของดวงใจแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่อาจลบล้างสัญชาตญาณการถูกทอดทิ้งกลางพงหญ้าในวัยแรกเกิดไม่ได้ แม้ดูเหมือนเด็กเกิดแค่วันแรก จะไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ตาม แต่ภาพแต่ละภาพ ช็อตแต่ละช็อตแต่ละภาพ ล้วนถูกบันทึกตราตรึงขึงพืดตรงใจกลางสมอง ยากจะควักล้วงดึงกระชากให้ออกทิ้งได้โดยง่าย รอเพียงกาลเวลาสะสมความรู้ทางปัญญาเข้าหยั่งถึงก้นบึ้งของสมอง ที่จะไปลบล้างเข้าใจถึงชีวิจแท้จริงมันคืออะไร มันยากที่จะอธิบายให้ อีกา รู้เหมือน 1 + 1 เท่ากับ 2 ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น