เรื่องสั้น - อีกา ตอนที่ 33

ดิฉันชื่อ แก้วงาม กดุมภะ ชื่อเล่นชื่อ แก้ว ส่วนครูชื่อ ไพร ล่องไพร วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเรียน อีกา เข้าประจำห้องใหม่ ชั้นใหม่ แต่เป็นโรงเรียนเดิม ประถมศึกษาปีที่ 5 ห้อง 2 แก้ว ยิ้มให้อีกา อีกา ยิ้มรับ ซึ่งจริง ๆ อีกาได้ยิ้มในใจก่อนที่ แก้วส่งรอยยิ้มให้ ครา แก้วแนะนำตัวอยู่เบื้องหน้าห้องแล้ว

ครูไพร รู้ดีว่า ด.ญ.แก้วงาม เป็นลูกศึกษาธิการจังหวัด ที่พึงพอใจการทำงานของครูใหญ่ เป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจให้ลูกสุดที่รักมาเรียนที่นี่ แทนที่จะเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัด ที่คนในเมืองต่างฝากฝังให้ลูกหลานได้เข้าเรียนกัน

ชื่ออะไรหรือ ผมชื่ออีกา ครับ เราชื่อแก้วนะ ครับ อีกาได้แต่ยิ้มดีใจที่มีเพื่อนคุยทดแทนราตรีที่จากไปแฟ่งใดอีกาไม่ได้รับรู้ใด ๆ เลย มาเป็นเวลา 1 ปีเต็ม ไม่นานนัก อีกาและแก้ว เป็นเพื่อนสนิทกัน แม้จะไม่สนิทเท่า ราตรีก็ตาม แต่อย่างน้อย มีเพื่อนหนึ่งคนไม่ไม่มีอาการชิงชัง เหยียดหยาม ดูแคลน และอีกา จะคอยบอกแก้ว ว่าต้องทำอะไรบ้าง วิชารู้แจ้ง ต้องทำอะไรบ้าง ทำอย่างไร ผักแต่ละอย่างคือผักอะไรบ้าง กินแบบสด ๆ หรือ ต้องผ่านความร้อน จะต้มหรือลวกก่อน แน่นอนสำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยกินผักเป็นหลักมาก่อน ก็ยากที่จะกินได้คล่องคอ ต่างกับเด็นักเรียนคนอื่น ๆ ที่ผ่านการกินมาเป็นแรมปี จะคุ้นเคยและแข็งแรงปลอดโรคภัย

ไม่นานนัก แก้ว ปรับตัวเข้ากับโรงเรียน ณ แห่งนี้ได้อย่างไม่ยากเย็น บางครั้ง อีกา ปรับทุกข์เพิ่มสุขให้ แก้วฟังเสมอ ส่วนแก้วมีครอบครัวที่สมบูรณ์ จึงไม่มีอะไรมาพูดคุยกับ อีกามากนัก