แม่ครับหนูช่วยซักนะแม่ แม่บุญยังยิ้มตอบรับ แทนเสียงคำพูด พร้อมแววตาอิ่มเอิบด้วยน้ำหล่อเลี้ยง ซักผ้าเพื่อให้ผ้าสะอาด อาบน้ำหรือซับน้ำหรือเช็ดตัว เพื่อให้ร่างกายสะอาด ฝึกศีล ฝึกสมาธิ เพื่อล้างชำระใจให้สะอาด สำหรับเรื่องซักผ้า อาบน้ำ เช็ดตัว อันนี้อีกา เข้าใจได้มองเห็น แต่พอพูดถึงศีล อีกานึกภาพยากวาดภาพลำบากว่าสีอะไรกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ อีกา รู้เพียงว่า ชีวิตใคร ๆ ก็รัก พี่เบิ้มก็รักชีวิตหวงแหนชีวิต หมู ไก่ ยุง มด ไส้เดือน แมงมุม นก ล้วนรักชีวิตเหมือน ๆ ที่ใครทำให้ แม่บุญยังบาดเจ็บ อีกาก็อดที่จะเจ็บปวดไม่ได้ ส่วนตัวอีกา ก็หวงแหนรักชีวิตตนเองเช่นกัน แต่พวกพืชผัก จะหวงแหนรักชีวิตตนเองด้วยหรือไม่ มันเป็นคำถามอยู่ในใจ
แม่ครับ แล้วพวกแมลงที่มาขบกินแทะเล็มพืชผักในสวน ถือว่า แมลงเหล่านั้นลักขโมยของของเราหรือเปล่าครับ แมลงถือว่าทำผิดศีลข้อสี่ไหมครับ ผิดมันก็ผิดนะลูก แต่ว่าแมลงเหล่านี้มันกินแค่พอประทังชีวิตของมันนะลูก ถือเสียว่าทำบุญแบ่งปัน ตราบใดที่เราปลูกผักให้เกินพอ แข็งแรง อวบอิ่ม โดยธรรมชาติมันจะปรับตัวให้สมดุลเอง โดยเราไม่จำเป็นต้องไปเข่นฆ่าอย่างที่สวนอื่น ๆ เขาฉีดยาฆ่าแมลง ยาฆ่าแมลงไม่ใช่มันฆ่าเฉพาะแมลงที่เป็นโทษ ที่มาลักขโมยเท่านั้นนะลูก มันฆ่าทุก ๆ ชีวิตในสวนนั้น ซึ่งแมลงที่เป็นประโยชน์ ไม่ว่า แมงมุม งู สัตว์เหล่านี้จะควบคุมระบบธรรมชาติโดยธรรมชาติ แต่ยาฆ่าแมลงไปทำลายล้างราบคาบ ไม่เฉพาะราบคาบแมลง หรือ แมง หรือ สัตว์ต่าง ๆ เท่านั้น รวมถึงคนด้วย แต่ที่มันไปทำลายยิ่งไปกว่านั้นคือทำลายธรรมชาติ ทำลายระบบธรรมชาติ เมื่อธรรมชาติราบคาบ ทุก ๆ อย่างบนโลกก็ราบคาบเช่นกัน บางสวนยังไม่พอฉีดยาฆ่าพืชอีกต่างหาก ยาฆ่าหญ้า ตัวนี้มันร้ายเหนือร้าย ร้ายจนร้ายเหลือ ถ้าใครไปฉีดแล้วฝนตกยาก็จะปะปนกับน้ำ ถ้าเท้าเป็นแผล เมื่อแผลโดนยาฆ่าหญ้าที่ปะปนมากับน้ำ ไม่เกิน เจ็ดวันตายไม่รู้สาเหตุเลยทีเดียว
ธรรมชาติ ต้องอยู่อย่างธรรมชาติ ธรรมชาติจึงจะอยู่อย่างยั่งยืนได้ ไม่เช่นนั้น ถ้าเราไปทำลายธรรมชาติ ก็เท่ากับเราทำลายล้างตัวเราเอง อันนี้เป็นสิ่งที่น่าวิตกกังวลมาก นี่แหละที่ คนมักหลงละเมอเพ้อพกว่า เป็นสัตว์ประเสริฐ ที่เรียกว่า มนุษย์ จริง ๆ ส่วนใหญ่ เป็นคนในคราบมนุษย์ต่างหาก อีกาได้แต่ฟังแม่บุญยังพูด อีกาทำได้แต่ปากหวอหวอ เหวอเหวอ งงงง งวยงวย
ถ้าเช่นนั้น แม่บุญยัง เป็นมนุษย์ในคราบมนุษย์สิแม่ แม่บุญยังได้แต่เอามือ เขย่าหัวอีกา เบา ๆ และต่างขำกันเอิ๊ก ๆ ๆ ส่วนพี่เบิ้มได้แต่มองตามเสียง หาได้ร่วมวงขำขันล้อมร่วมวงใด ๆ ปากง่วนกับยอดหญ้าอ่อนโดยไม่รู้ภาษาขำของมนุษย์ใด ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น