ฟ้าคล้อยลมตก พระอาทิตย์หยดย้อยเยื้องย่างหย่อนยวบเรื่อย ๆเอื่อย ๆ สองแม่ลูกนั่งปลายทุ่ง มอง พี่เบิ้มกินหญ้า เหลียวมอง สองแม่ลูกเป็นบางครา ลูกจ๋า ลูกรู้ไหม น้ำนมที่ลูกดื่มกิน ที่ยังเด็ก ๆ น้อย ๆ ลูกดื่มน้ำนมชนิดเดียวกันกับ แม่ของพี่เบิ้มนะลูก แม่พี่เบิ้มเป็นควายเพศเมีย หลังจาก แม่พี่เบิ้มเกิดพี่เบิ้มไม่เกิน 7 วัน หนูก็ลืมตาเห็นโลก พร้อม ๆ กับแม่เห็นหนู ทุก ๆ เช้าแม่จะขอแบ่งน้ำนมจากแม่พี่เบิ้ม พี่เบิ้มก็ไม่ได้งอแงหวงแหนใด ๆ พอแม่นวดเคล้าคลำคลึงเต้าของแม่พี่เบิ้ม พี่เบิ้มจะรู้โดยบังเอิญหรืออย่างไร แม่คาดเดาไม่ถูก แต่พี่เบิ้มจะถอย มองอยู่ห่าง ๆ จนกว่าแม่จะรีดรัดเต้า จนได้นมมาพอให้ลูกดื่มดูด พี่เบิ้มจึงจะไปดูดดันขบนมแม่ต่อ พี่เบิ้มจะทำเช่นนี้เสมอ เพื่อแบ่งปันน้ำนมให้ลูกได้เติบใหญ่ และที่ขาดไม่ได้ แม่จะคั้นน้ำจากพืชสด ๆ ให้ลูกดื่มเสมอ บางครั้งก็ให้ดื่มน้ำมะพร้าว น้ำมะพร้าว มีหลายลักษณะตามวัยอายุของผลมะพร้าว ถ้าลูกยังอ่อน มีเนื้อน้อย ๆ โดยดูขั้วที่ผลมะพร้าวสีขาว แสดงว่ายังอ่อนมีเนื้อเล็กน้อย วัยนี้เป็นผลมะพร้าวนำมาเพื่อดื่มน้ำอย่างเดียว แต่สิ่งที่ได้มีวิตามินซีสูงมาก ส่วนถ้าระยะต่อมา ขั้วมะพร้าวเริ่มเขียวแต่เขย่าไม่มีเสียงคลุกคลิกของน้ำมะพร้าวภายใน อันนี้เหมาะกินเนื้อมะพร้าว ส่วนน้ำมะพร้าววิตามินซีน้อยลง สิ่งเหล่านี้คือเครื่องบำรุงบำเรอลูกเมื่อครั้งยังเด็กเล็ก ๆ ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง ลูกไม่เคยเจ็บป่วยใด ๆ เพราะฉะนั้น พี่เบิ้มและหนู ต่างดื่มกินสายเลือดเดียวกันนะลูก ครับแม่ อีกา ก็มองพี่เบิ้มด้วยสายใยรัก
ไม่นานนักพอ อีกา ตั้งไข่เริ่มคลานจะก้าวเดิน แม่พี่เบิ้มก็สิ้นใจ เหมือนแม่พี่เบิ้มตั้งใจคั้นน้ำนมแบ่งปันให้อีกา ยังไงยังงั้น ขณะเล่าจนจบ เดินกลับบ้านเรือนรักที่สองแม่ลูกพักกายนอน ได้ผักพอที่จะกินกันมื้อค่ำ มีผักบุ้งจีน ผักมังกรหยก ถั่วพลู ถั่วฝักยาวม่วง มะเขือเทศ ขิงอ่อน ฟ้าทะลายโจร ใบชะพลูหรือใบช้าพลู ใบคาวตองหรือใบพลูคาว อ่อมแซบหรือเบญจรงค์ แปะตำปึงหรือจักรนารายณ์ มะละกอสุก กล้วยหอม แก้วมังกร และแน่นอนมี ฟักแฟงอ่อนต้ม ฟักทองต้ม มะเขือยาวต้ม ถั่วต้ม ข้าวซ้อมมือต้ม ซึ่งผักพืชผลเหล่านี้สารเคมีหมดสิทธิ์ที่จะเฉียดเฉี่ยว เพราะยาไล่แมลง ปุ๋ยบำรุงพืช ล้วนมาจากธรรมชาติทั้งหมด นี่คืออาหารของผู้ไร้เงิน แต่ไม่ไร้หนทางของชีวิตที่ทรงคุณค่าคุณประโยชน์ ขณะเดียวกัน อาหารผู้มีอันจะกิน หรือไม่มีแต่ต้องการจะกิน การปรุงแต่งเลิศรสอาหารให้ถูกปาก แค่นี้ก็แฝงยาพิษไว้กลืนกินโดยไม่รู้ตัว แถมพึงพอใจจะกินยาพิษเหล่านั้นเสียด้วย โดยไม่รู้เท่าทัน
หลายคราที่เพื่อนบ้าน ป่วย แม่บุญยัง จะแนะนำให้เพื่อนบ้านมากินอย่างแม่บุญยังที่กินเป็นประจำ บางคนก็เชื่อ และบางคนก็ไม่เชื่อ แต่รายใด คนใด เชื่ออย่างที่แม่บุญยังแนะนำพูดคุย จะหายเร็ววันโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพิงยาเคมีใด ๆ ทั้งสิ้น บางคนแต่ยังน้อยรายอยู่ที่หันมาปลูกพืช กินอาหาร เฉกเช่นแบบเดียวกันกับ แม่บุญยัง แต่แม่บุญยังมิได้ย่อท้อ ที่จะทำเป็นผู้ให้มากกว่าที่จะเป็นผู้รับเสมอ
แม่บุญยังมักจะบอกอีกาเสมอ การช่วยเพื่อนให้พ้นทุกข์หายทุกข์ โดยไม่คำนึงสิ่งตอบแทนใด ๆ คือการเพิ่มสุขให้ตัวเองไม่รู้ตัวนะลูก และเป็นสุขที่บริสุทธิ์ ยั่งยืน จึงไม่แปลกที่แม่บุญยังจะแนะนำ ช่วยเหลือ เพื่อนมนุษย์ด้วยกันเสมอ แม้บางคนจะกล่าวหาว่า แม่บุญยังไม่สมประกอบ กินอะไรไม่เหมือนชาวบ้านทั่วไปกินก็ตาม แม่บุญยังก็ไม่ได้โต้ตอบโต้เถียงใด ๆ แม้กระทั่งเรื่องเกา ๆ คัน ๆ โรคผิวหนังต่าง ๆ ไม่ว่ากากเกลี้อน เวลาอาบน้ำหรือซับน้ำ ให้เอาสบู่ธรรมดา ไม่จำเป็นต้องเป็นสบู่ที่แสนแพง มาฟอก ที่บริเวณที่เป็น แล้วล้างให้สะอาด สามครั้ง ไม่เกิน 15 วันจะหายหดโดยไม่ต้องไปซื้อยูกยาใด ๆ หรือแม้กระทั่ง เป็นหวัด มีน้ำมูก ไออักเสบ จำเป็นต้องงดของมัน ของเย็น ดื่มน้ำให้เพียงพอ โดยดูน้ำปัสสาวะ เหลืองหรือไม่ถ้าเหลืองแสดงว่าดื่มน้ำน้อย และที่สำคัญสิ่งที่เข้าปากต้องสะอาด นี่คือเกร็ดเล็ก ๆ น้อย ที่แม่บุญยังแนะนำกับชาวบ้านเสมอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น