ข่าวปฏิวัติโดยทหารไม่นาน ข่าวการทุจริตคอรัปชั่นหนาหู มีรัฐบาลแต่งตั้ง มีรัฐบาลเลือกตั้ง มีการชุมนุมประท้วง ผู้ชุมนุมตายบ้าง ถ้ามองรับรู้จบแค่นี้ ดูเหมือนโลกนี้ทั้งใบมันเลวร้ายเหลือเกิน แม่บุญยัง ได้แต่ถอนใจ ทำไมไม่ทำการปฏิวัติอย่างที่ฉันทำอยู่ โดยพลิกฟื้นมรดกทุ่งนาจาก พ่อ แม่ ที่ถูกนายทุนเงินกู้ขูดรีดแล้วรีดอีกจนแทบเหลือแต่กระดูก แม่บุญยังก็หยุดการเรียนตั้งแต่นั้นมา ท้ายที่สุด แม่บุญยังจำเป็นต้องอึดใจสู้ปฏิวัติชีวิตตนเองชนิด กบ กลายไปเป็นเขียด หินกลายไปเป็นดิน ดินโสโครกที่คลุกไปด้วยสิ่งหมักหมมปุ๋ยเคมี พลิกฟื้นให้เป็นดินมีชีวิต ดินมีปอดหายใจ ดินมีเลือดที่สะอาด ดินมีอารมณ์เบิกบาน และที่สำคัญที่สุด ปฏิวัติตัวเองให้รอดพ้นจากกิเลสที่หนาเติ่ง
นับถอยหลังไป 20 ปีก่อน แม่บุญยัง ครารักแรกกับ พ่อคมกริบ ได้ตั้งความหวัง จะมีครอบครัวเคียงคู่ทุ่งนามรดกชิ้นเดียวที่แม่บุญยังได้ครอบครอง พร้อมหนี้สินพะรุงพะรัง ซ่อนเงื่อนดอกเบี้ยซ้อนดอกเบี้ยหลาย ๆ ชั้น เพราะ พ่อ แม่ แม่บุญยังได้ผลัดผ่อนร่อนถอยจนดอกเบี้ยชนดอกเบี้ย โดยไม่ต้องไปนึกถึงเงินต้นแต่อย่างใด จนฟ้าเปิดกว้าง ชะตาเปิดเห็น แม่บุญยัง ไปศึกษาการเรียนรู้ด้วยตนเองเรื่องเกษตรแบบพอเพียง การทำเกษตรแบบธรรมชาติ โดยพ่อคมกริบให้กำลังใจอยู่เคียงข้าง ไม่นานนัก ชีวิตเด็กชาวนาที่เต็มไปด้วยท้องทุ่งนา กลายเป็นสวนผักผสมผสาน โดยใช้หลักว่า คนดี ดินดี พืชดี คนดี แต่ ถ้า ดินป่วย พืชป่วย คนก็ป่วย เมื่อเป็นเช่นนี้ แม่บุญยังเปิดเรือล่องลอยไปกลางมหาสมุทรชักใบมุ่งสู่ทิศอย่างแน่วแน่มั่นคง อดทนฟ้า อดทนดิน มุ่งทำสวนผักโดยทำดินให้ดีเป็นอันดับแรก
ไม่นานนัก หนี้สินดอกเบี้ยชนดอกเบี้ย กลายเป็นหนี้สิน เงินต้นชนดอกเบี้ย และเงินต้นชนเงินต้น เป็นลำดับ แต่ด้วยฟ้าชี้ชะตา หรือชีวิตของแม่บุญยังถึงคราวต้องพลัดพราก ชีวิตหวังเคียงคู่ครองบ้านครองเรือนกับ พ่อคมกริบได้หยุดลง ชีวิตแม่บุญยังที่ได้วาดฝันไว้ เหมือนว่าวได้ขาดล่องลอยหลุดหายไปที่ใด ยากจะสาวดึงกลับมาได้โดยง่าย ด้วยคำว่า เราจำเป็นต้องไปแต่งงานกับ พิลัยนะ นี่คือประโยคเด็ดที่คอยตามล่าประหัตรประหาร ชีวิต แม่บุญยัง ทุกเศษเสี้ยววินาที ตั้งแต่ได้ยินประโยคนี้จากปาก พ่อคมกริบ
แม่บุญยัง รักษาแผลใจที่บาดลึกนานแสนนาน โดยยากจะเอายูกยาชนิดใดมาลบเล็มปิดปักรักษาให้มลายหายไปได้ ชีวิตประจำวันของแม่บุญยัง ลมหายใจเข้าออก หัวใจที่เต้นตามจังหวะ ล้วนไร้ชีวิตชีวา พืชผักเขียวขจี แตกยอดใบอ่อนออกมาต้อนรับแสงอรุ่น ออกดอกแบ่งบานให้แมลงได้ดมตอม ออกผลเพื่อผลิตเมล็ดเผยทางเพื่อรักษาเผ่าพันธุ์ นี่คือธรรมชาติเส้นทางของชีวิต ที่แม่บุญยังเห็นจนเจนตา แต่ไม่เจนใจเข้าถึงแก่นของชีวิตธรรมชาติ แต่ชีวิตคนเราถึงแม้จะอับโชค แต่ถ้าไม่อับใจ ย่อมมีทางก้าวเดินเสมอ ด้วยพื้นฐาน พ่อ แม่ แม่บุญยัง พาไปวัด ได้กล่อมเกลาธรรมะ เข้าฝังลึกก้นบึ้งกับแม่บุญยังอยู่บ้าง
แม่บุญยังนั่งแน่นิ่งมองไปรอบ ๆ สวนผักที่กอบกู้คืนฟื้นชีวิตมานั้น ดินยังฟื้นได้ ทำไมชีวิตของฉันเองจึงจะฟื้นคืนชีพไม่ได้ นี่คือจุดแสงสว่างที่ แม่บุญยังฉุกคิดขึ้นมา จนนานโข ที่แม่บุญยังเอาดวงใจทั้งดวง มอบให้กับสวนผัก นานาชนิด ด้วยพื้นฐานความรักที่มอบให้กับพ่อคมกริบ สิ่งที่ผิดแผลกแตกต่างไปจากเดิมเป็นอันมาก พืชผักของสวนแม่บุญยัง งดงามกว่า ต่างสวนในระแวกหมู่บ้านนี้ เป็นที่แปลกหูแปลกตากับชาวบ้านเป็นอันมาก
แม่บุญยังเผลอนึกย้อนหลังอดีตไปไม่นานนัก เสียงขลุ่ยนุ่มละมุนละไมพริ้วไหว ทำให้ แม่บุญยังหยุดคิดอดีตไปชั่วขณะ เพราะวันนี้ แม่บุญยังไม่ได้อยู่อย่างเดี่ยวโดดเพียงลำพังเหมือนเก่าก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น